sonbahar

[(Sokak lambalarının altında çalan ağır bir boom-bap ritmi...)
(Giriş)
Yeah, beat yavaşlar, yapraklar düşer yere
Zaman akar gider, bakmaz kimseye
Dinle...
(1. Verse)
Hava ayaz, sokaklar ıslak, asfalt gri
Herkes bir telaşta, herkesin derdi ayrı biri
Ben durdum kaldım köşede, elimde kahve
Dünya döner dursun, umrumda mı sanma be?
Yapraklar sararmış, rüzgarla dans eder
Geçmişin defteri kapandı, artık bitti keder
Sokak lambası titrer, gölgemiz uzar duvara
Biz bakarız öylece, takılmadan yarınlara.
(Nakarat)
Bir sonbahar akşamı, caddede rüzgar gezer
Bu şehrin koşturmacası insanı erkenden ezer
Yüzümüzde hafif bir tebessüm, içimizde gizli bir tını
Günümüz güzel sevgilim, ama derdimiz özel, biliyorsun bunu.
(2. Verse)
Kimse anlamaz bizim bu sessiz dilimizi
Yorulduk belki ama kimse bükemez bileğimizi
Dışarıda hayat akıyor, gürültü ve patırtı
Bizim aramızdaki bu bağ, en saf ayrıntı
Takvimler yaprak döker, biz kalırız ayakta
Aynı rüzgar eserken bu daracık sokakta
Kelimeler kifayetsiz, gözler konuşur derin
Bu hikayenin sahibi, biziz her yerin.
(Nakarat)
Bir sonbahar akşamı, caddede rüzgar gezer
Bu şehrin koşturmacası insanı erkenden ezer
Yüzümüzde hafif bir tebessüm, içimizde gizli bir tını
Günümüz güzel sevgilim, ama derdimiz özel, biliyorsun bunu.
(Çıkış)
Evet, günümüz güzel...
Ama derdimiz özel...
Sonbahar akşamı...
Sadece bizimle geçer...
(Ritim yavaşça solarak biter)